AIRA's ANTHOLOGY...

aira

nagdivisoria kame kahapon ni jill para bumili ng tararun stuff!

pero bago pumunta don nakakatawa ang aking pagpapaalam

here goes...

ako: momi, tapos na ko magluto(beefsteak), at maglinis ng buong bahay!

momi: onga anak... mukhang masarap ah!

(anlaki ng ngiti ko! )

dadi: e bakit walang sabaw yung beefsteak? parang tapa!

(bulong sa sarili: naku dadi manahimik ka jan baka hindi ako payagan!)

ako: sige reretokihin ko na lang...

(nagkaron na ng sabaw...pero masarap pa rin!haha!)

ako: momi, masarap ba?

momi: aba mukhang hindi na natin kailangan ng katulong ah!

(yessss! eto na...)

ako: momi, pupunta kami ni jill sa divisoria bubukas...bibili kami ng gamit sa tararun...

(si momi nag-iisip...biglang sumabat dadi ko...)

dadi: hmmm...masarap itong ulam ah!

(si momi antagal mag-isip...andami pang tinanong!)

(after 10 years...)

momi: sige na nga...

yesssss! ayon tuloy kame ni jill... sa lrt pa lang yung vendo machine(ng tickets) ayaw tanggapin yung pera ko! nakakahiya kase humaba na yung pila!!!

at mainit, siksikan, mabaho(medyo) sa divisoria...

pero andaming mabibili...take note: ang mura!!!

parang isang oras lang kame bumili ng para sas tararun... 5 oras nagshopping kame!!!

and to think... P300 lang ang pera ko!!!

P.S. maraming salamat sa mga kaibigan na laging anjan para sakin... magkamali man o masaktan, anjan sila... iba talaga kayo...hindi ko kayo ipagpapalit!!! (sesermonan pa daw ako nung isa mamaya e... )

aira

hindi yan sermon ng pari ha...sermon yan ng mga kaibigan ko...

at nung pinakinggan ko sila...may point sila...at mali nga ako...

friend(1): i bet it took a lot of courage for him to talk to you...

ako: grabeng "courage" naman yun...3 years in the making!

friend(2): at least naalala ka pa rin nya! anong sabi mo?

ako: tinarayan ko... at nung nainis na talaga ako.. sa bi ko: sige na..GOODBYE.

friend(1&2): whaaatttt?! ano ka ba?! pagkatapos mong hintayin ng tatlong taon magpapaalam ka lang?! ewan ko sayo!!!

ako: ewan ko ba parang yun kase yung gusto kong sabihin nung panahong yon e...mali ba ko?

friend(1): oo naman!!! yung "goodbye" kase parang super final na yon e!

ako: e wala na kong magagawa...nasabi ko na e...

friend(2): may magagawa ka pa...(with mischievous smile...)

ako: AYOKO!!!!

LESSON: pag-isipan lahat ng sasabihin... hindi lahat ng gusto mong sabihin sa moment na yun ay tama...

PAHABOL(isa pang lesson): makinig sa mga kaibigan(may sense din sila minsan..joke!)..dahil minsan ka na ring nagpayo sa kanila at pinakinggan ka nila...

masakit mang tanggapin pero halos lahat sila ito ang sinabi:

I TOLD YOU SO!

aira

waaaaaahhhhh!

unang linggo pa lang ng sem na to nasstress na ako!

una, dahil malapit na ang TaraRun(july 9) at iilan pa lang ang registered runners namin!

ikalawa, may sponsors na rin PERO WALANG PERA!!! lahat puro products ang binibigay!

ikatlo, andaming assignments(readings) for next week! simula pa lang toxic na!

ikaapat, nahihiya na ako sa mga iba ko pang nakompromisohan(yfc, cap)... babawi talaga ako...sobrang busy lang talaga ngayon sa pep!

ikalima, wala pa rin akong notebooks dahil wala na akong pera! kulang na pambili ko ng libro!

haaaay.... kailangan kong huminga ng malalim...

Lord...tulungan Niyo po ako...