AIRA's ANTHOLOGY...

aira

jpia planning seminar na!!!!

kasalukuyang nasa bus kami papuntang tagaytay!

at last lanning sem ko na to...

sana maging ok...

aira

sa wakas natapos na rin ang feasib namen...

pero ang end result:

nilagnat ako...

tulala...

at 

humagulgol ang fabulous gals(feasib group namen)...

ineexpect kase namin na dadating yung investor namin sa day ng presentation namin so yung hinanda namin ay specifically for them..

pero hindi sila dumating at tiniris kami ng prof namin na parang wala ng bukas...

e kung andun siguro yung investor namin baka nag-away sila ng prof namin!

nakakalungkot...

tapos may mga ilang bagay pa na mas nakakalungkot dahil may ibang tao na parang hindi pinapahalagahan yung mga opinion ko...

haaay na-grumpy tuloy ako sa bahay...nakakahiya sa mga kasambahay ko...

parang there's no light at the end of the tunnel...

instead, there's another tunnel at the end of the tunnel.

aira

dati nagtataka ako kung bakit parang walang panahon ang mga graduating(sa course namin terminals ang tawag)...

akala ko talagang nagfofocus lang talaga sila sa acads...

or nagseseryoso sa buhay dahil malapit na ang boards...

or nagpapakatino na sila dahil malapit na nilang harapin ang "real world"

pero ngayong ako na ang graduating/terminal naiintindihan ko na...

feasib at accounting na ang buhay ko...

halos di na ako natutulog sa kakagawa ng technicals sa feasib namin, kakasurvey sa ust, feu, at iba pang review schools sa may Espana!

talagang nainvade na ng feasib ang utak ko...

pati nga yata hininga ko feasib na rin ang binubuga...

buti na lang may JPIA life ako...at least hindi maiinvade ng feasib ang puso ko...

ayown naman!!!

PS. kung busy ba ang isang tao pwedeng mahawa ang ibang tao?

ang kabusyhan ba ay ang unang stage ng pagkalimot?

ay ewan...

aira

sa haba ng bakasyon kinalimutan ko munang studyante ako!

wooohooo!!!

nagliwaliw kame ng bespren ko...

libre nya lahat! iba na talaga ang may trabaho...

minsan tuloy parang naiinggit ako sa kanila kase wala silang pinoproblemang acads tapos sumusweldo pa sila...

pero sabi nila i-enjoy ko daw ang pagiging studyante dahil nakakapagod din ang trabaho...ah ewan...

anyway, dumating na yung isa kong hayskul friend from singapore(grabe walang pasalubong!)

at birthday nya kahapon(haha...lahat kame 21 na!)

kaya kumain nanaman kami na parang walang bukas...

ang inorder namin...CRISPY PATA!

wooohooo! mantika kung mantika! taba kung taba!

syempre may chicken, pancit, lumpia, at marami pang iba...

imagine 5 lang kame at inubos namin lahat ng yun!

ang resulta: nangangapal na batok, mataas na presyon, at highblood!

joke lang...di pa naman kami ganon katanda...pero pag pinagpatuloy namin to baka magkaganon nga kame...NOOOO!!!

pero ansaya talaga pag sila ang kasama...wala akong pakialam sa itsura ko o kahit sobrang lakas ng tawa ko!

kinakalimutan ko ang mga stressful na bagay sa mundo...

hanggang sa oras na para maghiwalay...

malungkot nanaman kase hindi namin alam kung kelan yun mauulit...

kahit hindi pwede...sana palaging ganon...

aira

kahit matatanda na at may osteoporosis na e talagang pumapatol pa rin ang terminals! haha!

2nd kami sa cheering sa bacbacan!

though feeling namin kami dapat ang first..haha..uy issue!!!

anyway, matagal nang natapos ang bacbacan kaya lang ngayon lang ako nagkatime na magsulat...hehe...

so ibang updates naman...

haaay...namimiss ko na talaga yung mga highschool friends ko at iba pang kaibigan na hindi na nakakusap o nakikita...

akalain mong yung isa kong hayskul friend ay guidance counselor na ngayon at ang boypren nya ay co-teacher nya!!!

grabe ambilis ng panahon!!! parang dati nandidiri kami sa thought ng "student-teacher relationship"...

at kahit paulit-ulit nila saking pinapaalala na okay na yun ngayon dahil teacher na rin sya at matatanda na kami ngayon (21? matanda na ba yun?)...

para sakin kami pa rin ang mga gusgusing freshie nung highschool...

at nagpapakaparanoid pa ko na baka biglang magpakasal na yung kaibigan kong yun!

waaah!!! pano kung silang lahat mag-asawa na tapos ako na lang ang maiwan?!

haha! paranoia to the nth level!!!

haaayyy...minsan ayoko na talagang umasa(ayown naman!)...

kase minsan oo...minsan hindi...(andrama mo ateh!)...

isa lang ang masasabi ko... COMMUNICATION IS VERY IMPORTANT!

anlabo nanaman...